17 september 2012, Stop de tijd.

Stop de tijd, laat het alsjeblieft niet waar zijn. Wij hebben slecht nieuws gekregen, onze grootste nachtmerrie wordt werkelijkheid. Op de MRI van 6 september is te zien dat de tumor in zijn hals is gegroeid, ten opzichte van de MRI van mei is het groter en groeit het richting schedel. Ook zijn er uitzaaiingen gezien op de laatste scan.
 
Wij hebben in de afgelopen twee jaar, met Thomas voorop, keihard gevochten en gezien hoe Thomas alle behandelingen (chemokuren, operaties, bestralingen en veel opnames..) dapper heeft doorstaan. Onze kanjer liet telkens iedereen verbaasd staan kijken, lachen en weer doorgaan. 
 
Het contrast is enorm, Thomas lacht de hele dag, wij zien een blije en ondeugende peuter. 
Wij zijn Thomas dan ook verplicht om ook door te gaan, en nu niet te verdrinken in het verdriet..elke dag dat Thomas lacht is zoveel waard! De band tussen ons drie is zo hecht en intens, wij proberen te blijven genieten. Voor Thomas zou het anders oneerlijk zijn, wij zijn er altijd voor hem geweest, ook na dit verschrikkelijke nieuws willen wij van elke dag een feest maken. Het is verschrikkelijk pijnlijk, bij elke stap die wij zetten denken wij; hij hoort erbij, we mogen hem toch niet verliezen, waarom..
 
In het gesprek met de verschillende artsen (oncoloog, radiotherapeut, kinderchirurg), hebben wij alles doorgenomen..”Er moet toch nog iets zijn voor onze dappere Thomas”..Als je dan te horen krijgt, wij kunnen niks meer voor jullie zoon doen, zakt de grond onder je voeten weg, alles wordt zwart voor je ogen. Omdat de artsen niet weten hoe lang Thomas nog heeft, moeten wij ons op alles gaan voorbereiden. Het is onmenselijk en onmogelijk om een begrafenis voor onze lieve dappere jongen te regelen. HOE MOET JE DIT DOEN???? Wij hebben zoveel vragen, waarom, waarom, waarom? 
 
De pijn en het verdriet is niet in woorden uit te drukken, het is teveel om te bevatten dat dit werkelijk gebeurt. Wij leren elke dag van Thomas, het is een bijzondere jongen en wat zijn wij trots dat wij zijn ouders mogen zijn. Voor nu genieten en per dag bekijken hoe het gaat, vooralsnog gaat het goed met Thomas. De angst voor het verloop van deze verschrikkelijke ziekte en de toekomst is enorm. 
 

26 thoughts on “17 september 2012, Stop de tijd.

  1. Anonymous

    Nog nooit eerder heb ik gereageerd, maar volgde jullie blog wel eens. Heb nu het gevoel van moeten reageren, maar wat moet of kun je zeggen want mijn woorden zullen het niet beter maken. Het is niet fair! Waarom? Waarom zal er altijd blijven. Maar ook de mooie herinneringen! Ik hoop dat jullie nog lang van Thomas kunnen leren en genieten en Thomas van jullie………

    Heel veel sterkte

    Stieneke

  2. Anonymous

    Heel veel sterkte voor jullie als gezin en natuurlijk ook de rest van familie en vrienden die jullie heel dierbaar zijn, wat een klap om te horen en wat onwerkelijk! Ik lees jullie blog voor het eerst en lees dan dit! Ik hoop ontzettend dat de artsen het zo verschrikkelijk mis hebben en hoop met jullie mee op een wonder!! Geniet van elkaar, elke minuut van de dag!! Wat een prachtig kereltje.

  3. Anonymous

    Lieverds,
    Geen woorden, enkel tranen van woede en verdriet. Van wanhoop en liefde.
    Helaas herken ik zo veel van jullie gevoel. Onze Daan ook, zo’n maandje na zijn verjaardag dat onheilspellende gesprek, je maag draait om en je wilt verdwijnen in de aarde maar toch doe je wat je doen moet. Jullie zijn dapper, jullie zijn de papa en mama van Thomas, hou van hem, koester hem, vecht voor hem, ook nu !

    Kus
    Paula (mama van Daan*)

  4. Djordy

    Wat een drama … een nachtmerrie … Niet te geloven. Wat heb ik geduimd, kijkend naar de foto’s van jullie kanjer zo enorm gehoopt, samen met velen, dat Thomas na zijn strijd genezen zou zijn. Zonder canule verder zou mogen leven. En dan nu dit te moeten lezen ..
    Heel veel liefde, sterkte en kracht .. Geniet van elkaar. Houd elkaar vast … dicht bij elkaar.

    Hoewel we elkaar niet ‘kennen’,
    Liefs,
    Elisabeth

  5. Eddie en Yvonne

    Verschrikkelijk lieve mensen!!! Geen woorden voor…. Maar wat zijn jullie dapper en sterk alle 3! Dikke knuffel Eddie en Yvonne ❤

  6. Cindy

    Hier zijn geen woorden voor…….ik weet echt niet wat ik moet zeggen, maar wil toch reageren….. Heel veel sterkte en een hele dikke knuffel voor jullie dappere ventje!

    Cindy de Witte

  7. Anonymous

    Ik heb regelmatig je blog meegelezen, meegehoopt. Wat moet dit vreselijk moeilijk zijn voor jullie, voor kleine Thomas. Ik kan het zo goed begrijpen dat je er niet aan wilt, aan dat verpletterende oordeel van de arts. Probeer zoveel mogelijk vast te leggen, op film, op foto, schrijf alles op in je blog in deze verwarrende, verdrietige en moeilijke periode.
    Ik kan jullie helaas niets anders bieden dan mijn gedachten die naar jullie uitgaan en met jullie meeleven. Hou dat dappere knulletje van jullie zolang je kunt extra goed vast.

  8. Unknown

    Soms zoek ik woorden om te spreken,
    soms zoek woorden voor een beetje troost
    Maar hoe ik ook zoek, ik vind ze niet
    zijn er wel woorden voor intens verdriet…?
    .
    Heel, heel veel sterkte voor nu en in de toekomst!
    MrsPollifax

  9. Anonymous

    Lieve Peter en Francis,
    Gehoopt op een wonder dat alle behandelingen aan zouden slaan en nu te horen krijgen dat er niets meer is voor Thomas, wat een verdriet en wat een contrast dat het ogenschijnlijk zo goed met hem gaat, ik zie op de foto een leuke, vrolijke, stoere Thomas, probeer te genieten van deze periode maar wat is dat moeilijk om niets van jullie verdriet te laten merken aan Thomas.
    Ik heb enorm veel respect voor jullie en wens jullie heel veel kracht en liefde toe in deze moeilijke tijd. Een dikke knuffel voor jullie drietjes. Joke Guliger

  10. Sandra Moddemijer-Westhuis

    Lieve Peter & Francis.
    Sinds mama het mij vertelde loop ik met een steen in mijn maag.
    Ik kan gewoon niet bevatten dat jullie kanjer die zo vreselijk hard gevochten heeft ( misschien, want ik blijf hoop houden ) de strijd gaat verliezen.
    Net als jullie denk ik ook de hele dag WAAROM?. Op die vraag zullen we nooit een antwoord krijgen.
    Maar Thomas is een hele goede leermeester voor mij. Van hem heb ik geleerd dat je moet vechten zolang je kunt, nooit op moet geven, en altijd moet blijven lachen. En van jullie heb ik geleerd dat liefde het alle belangrijkste is in een mensenleven. Al het andere doet er niet meer toe.
    Heel heeeeeeel veel warme knuffels van ons.

    Rob, Sandra en Martin. XXX

  11. petra bijleveld

    je kent ons wel niet maar iemand van de bea hyves heeft het op facebook gezet in 2008 kregen wij ook dit bericht dat ze niets meer voor ons zoontje konden dien en inderdaad je grootste nachtmerrie heel veel sterkte, voor nu en in de toekomst onze kanjer is op 1 week na 3,5 jaar geworden het is zo oneerlijk kinderen horen gewoon lekker te kunne genieten van hun leventje kunnen spelen at jullie nu door maken is met geen p0en te beschrijven nogmaals sterkte

  12. Alide

    Woorden

    Soms zoek je woorden om te spreken
    soms zoek je woorden voor een beetje troost

    maar hoe je zoekt je vindt ze niet
    zijn er wel woorden voor intens verdriet?

    soms is een klein gebaar voldoende
    een blik, een hand, een arm om iemand heen

    zo’n klein gebaar zegt meer dan woorden
    geeft het gevoel je bent niet alleen!!!!!

    Heel veel kracht en sterkte!!!!!

    Liefs
    Alide

  13. Anonymous

    ik weet hoe het is ben een zoon van 19 verloren aan kanker ik wens jullie heeeeeeeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeeeel kracht liefde en Gods onmisbare zegen toe liefs janny zijlstra

  14. Anonymous

    Met tranen in mijn ogen lees ik dit bericht,potver!!! Dit kan niet waar zijn,dit mag niet waar zijn…Zo met jullie mee gehoopt dat jullie goed bericht zouden krijgen en dan lees ik dit..
    Thomas kan trots zijn op jullie als ouders,wat zijn jullie sterk samen..
    Wij wensen jullie heel veel sterkte!!

    Liefs Glenn Bianca en Djilano

  15. Anonymous

    heel veel sterkte gewenst Peter en Francis.
    wat hebben jullie een ontzettend mooi mannetje.
    vreselijk nieuws, tranen in mijn ogen.
    ik hoop dat jullie nog vele byzondere momenten en een lange tijd bij elkaar mogen blijven en lekker genieten van al die mooie lachjes van Thomas.
    groetjes van Angela Klopstra

  16. Anonymous

    Ongelooflijk…. wat een schok en wat een verdriet.
    Geniet van en koester elk moment met jullie kleine held! Heel veel sterkte.
    Ilona Hersevoort

  17. Anonymous

    Wat een verschrikkelijk bericht. Dit is inderdaad onmenselijk. Wij hebben zelf onlangs onze dochter verloren en het is het ergste wat je als ouders kan overkomen. Heel veel sterkte de komende tijd. Hopelijk zijn er nog veel mooie momenten samen.

  18. Anonymous

    Wat een vreselijk naar en verdrietig bericht. zo n lief vrolijk mannetje zo n vechter. Hier zijn geen woorden voor. Heel veel respect voor julie hoe jullie met de situatie omgaan. Ik wens jullie heel veel sterkte

  19. Anonymous

    Jeetje… om er stil van te worden, jullie dappere mannetje. Geniet van elk moment.
    Heel veel sterkte de komende tijd.
    Liefs Rolf, Sandra, Joyce en Lynn

  20. Moeder van Jaap

    Wat moeilijk! Wat een verdriet!
    Heel veel sterkte gewenst!

    Groeten Hilde (mama van Jaap – poli Groningen)

  21. Jan en Alice

    Beste familie,

    We hebben jullie bericht al een paar dagen terug gelezen. Verschrikkelijk. Dit wil je gewoon niet. Wat moeten we zeggen.Het komt zo dichtbij. Er zijn geen woorden voor. Toch willen we laten weten dat jullie in onze gedachten zijn! Heel veel sterkte, kracht en moed gewenst. Jan en Alice Priem

  22. Anonymous

    Hallo lieve mensen, al heel vaak hebben we jullie een kaartje willen sturen, naar aanleiding van een positief bericht…… maar helaas elke keer kwam er ook al snel weer een tegenslag achteraan. Ik vind het zo moeilijk om een kaartje te schrijven want wat moet je erin zetten?? Natuurlijk denken we elke dag wel even aan jullie en natuurlijk hoopten we op beterschap maar wisten we ook eigenlijk wel dat er maar een kleine kans van slagen was. We wensen jullie heel veel sterkte in deze moeilijke tijd en probeer van elkaar te genieten zo lang het nog kan. Heel veel liefs van sharon Portier

  23. Anonymous

    Héél véél kracht en sterkte stuur ik jullie.
    Heb hier vaker gelezen maar niet eerder gereageerd.
    Woorden ontbreken vaak…wat moet je zeggen bij zo’n groot verdriet….
    ik ben nu stil….maar blijf aan jullie denken.
    Lieve gr. Nardy -Beatrixhyves-

  24. Anonymous

    Lieve Peter en Francis,

    Wat een een klap en wat een ontzettend groot verdriet. Het is bijna niet te bevatten. Ik denk aan jullie en wens jullie heel veel sterke en kracht.
    Ik hoop dat jullie toch nog een hele mooie tijd met elkaar kunnen hebben.

    lieve groeten Miranda Kip, Carlijn & Danique

  25. Anonymous

    Lieve ouders,

    Ik lees een aantal blogs van kindertjes met kanker. Twee kindertjes waren ook opgegeven maar ondergaan nu een behandeling in Duitsland – Greifswald.
    Ik las pas nog dat een moeder schreef dan ze ontzet was over het feit dat veel artsen de mogelijkheden in Greifswald niet noemen. Uiteraard weet ik dat de ene kanker niet de andere kanker is maar ik wilde de Greifswald University Hospital toch noemen. Heel, heel veel sterkte!

  26. Anonymous

    lieve ouders,

    wat ontzettend moeilijk,verdrietig en zo oneerlijk dat jullie en jullie mooie ventje dit moeten meemaken.na al het vechten wat hij heeft gedaan.
    tranen in mn ogen.
    heel veel stekte de komende tijd.

    hans en melissa daleman

Reacties zijn gesloten.