31 December 2010

Op naar 2011.Wat is het allemaal alles anders gelopen dan we gehoopt hadden, wij zijn ouders geworden van een prachtig lief mannetje maar wat hebben we ook een verdriet en angst. Mijn kraamtijd doorgebracht op de IC en nu dagelijks een erg zieke Thomas verzorgen. Thomas spuugt ontzettend veel en is erg onrustig, hij heeft nu speciale sondevoeding i.v.m. zijn ondergewicht. Toch genieten wij van de momenten dat hij lacht en hij zich even goed voelt..Het wordt steeds moeilijker om hem in het ziekenhuis achter te laten, het kleine mannetje weet al precies wat er gaat gebeuren, dit zal alleen nog maar zwaarder worden.

Thomas heeft een operatie gehad i.v.m. zijn canule, hij heeft nu een halve maat groter. De KNO-arts had aangegeven dat Thomas nog veel pijn zou hebben als gevolg van de operatie, toen hij bijkwam uit de narcose kwam gelijk weer een brede glimlach tevoorschijn, wat is het toch een held.

Thomas heeft nu de helft van de zware chemokuur achter de rug. Omdat zijn bloedbeeld erg slecht is, heeft hij woensdag al zijn 3e bloedtransfusie gehad. Tussendoor heeft hij verschillende scans gehad (MRI, botscan, hartecho) helaas zijn de tumoren in zijn nekje nog niet weg. We blijven knokken, ons manneke heeft al een behoorlijke kanjerketting, hij heeft ook al zoveel doorstaan, prikken, chemo’s, operaties & opnames op de IC.
 
We zijn zo ontzettend trots en proberen zoveel mogelijk te genieten ook al is het gevoel dat wij hem kwijt kunnen raken niet in woorden uit te drukken. Maar goed zonder hoop geen morgen en we nemen Thomas als voorbeeld, hij is zo sterk!

We kunnen niet vooruit kijken en niks plannen, we weten niet wat 2011 ons gaat brengen maar wij gaan ervoor!!