30 maart 2014

Bijna april, bijna 16 maanden geleden.  Elke dag, bij alles wat wij doen denken wij aan Thomas, dit blijft en het gevoel van heimwee naar nog even zijn lieve handjes vasthouden, koprol op het ‘grote bed’, spetteren in bad, samen alle dieren brood geven wordt elke dag groter. Elke dag hebben wij het over Thomas, hij hoort erbij en blijft erbij horen. Maar wat doet missen pijn en wat voelt missen leeg. De tijd gaat maar door, de wereld draait maar door, wij hebben geen keuze en moeten mee in deze wereld. Het leren leven met zo’n groot verlies is elke dag weer een zware taak.

De kracht en de liefde die wij van Thomas hebben gekregen is de reden dat wij proberen op de been te blijven, dit moet…dit zijn wij elkaar verplicht. Wij weten van elkaar dat Thomas niks fijner vond dan met elkaar op pad gaan, samen knuffelen en toen alleen nog elkaar vasthouden mogelijk was, was dit voor onze kanjer alles wat hij wilde. Wat zijn wij als ouders van onze kanjer trots; trots op Thomas zijn karakter, kracht en vermogen om zelfs in de meest zware periode ooit ons samen te houden en de liefde te laten overheersen.

Thomas is al bijna 16 maanden niet meer bij ons en nog steeds is het voor ons niet te bevatten wat er allemaal is gebeurd en vooral waarom. Daar krijgen we helaas nooit een antwoord op, op het waarom…? Het zal nooit te accepteren zijn, dit verandert je kijk op de wereld. Mijn besef van wat echt belangrijk is wordt nog meer bevestigd. Het kunnen relativeren en het flexibel reageren op confrontaties en pijnlijke momenten wordt een manier van leven. Lieve familie en vrienden weten dat het niet na bijna 16 maanden beter gaat of het verlies een plekje heeft gekregen. Het is een manier van leven geworden waar Thomas elke dag de hoofdrol in heeft. Hij is juist de reden dat wij proberen enigszins de dagen door te komen. Het is niet dat de pijn minder wordt. Onze lieve Thomas heeft zoveel indruk op ons gemaakt, naast dat wij trotse ouders zijn, heeft hij ons zoveel geleerd.

Het is ontzettend bijzonder dat Thomas grote broer gaat worden. Het leven heeft zoveel kanten, want blijdschap en verdriet zit in elkaar verweven. Er is genoeg ruimte om van ons 2e wondertje te houden, wat is een zusje enorm welkom. Maar het vergt naast lichamelijk ook emotioneel het uiterste van ons. Ik word constant heen en weer geslingerd tussen verschillende emoties. Schuld, verdriet, gemis en blijdschap. Als ik intens verdrietig ben om Thomas en alleen maar kan huilen, zou ik zo graag terug in de tijd willen. Maar anderzijds voel ik dan ons 2e wondertje trappelen en groeien in mijn buik en dan is het zo moeilijk om alles helder te krijgen. Wij hebben teveel gezien en meegemaakt, teveel kindjes zien vechten op de kinder-IC om nu te denken dat alles goed zal zijn. Mijn angst is gebaseerd op reële gevoelens, elke ouder heeft als grootste angst om zijn kind te verliezen. Het is enorm zwaar en vermoeiend, ook hier slaan wij ons samen doorheen. Omdat ik elke dag de werkelijke pijn voel, kan ik het ook niet uitschakelen. Soms wordt aan mij de vraag gesteld waarom wij toch een wens voor een 2e wondertje hebben. Dan kan ik alleen maar antwoorden: Thomas is de reden. Door Thomas mochten wij papa en mama worden, er bestaat voor ons geen grotere liefde dan de onvoorwaardelijke liefde voor je kind. Wat zijn wij ontzettend dankbaar dat wij dit nogmaals mogen meemaken.

Wat ontzettend veel steun geeft is de enorme betrokkenheid van lieve mensen. Wat was dit een leuke verassing, een babyshower! Wat een fijne middag in deze spannende en bijzondere tijd. Een middag met een lach en een traan en cadeautjes voor Thomas en ons 2e wondertje.

11 thoughts on “30 maart 2014

  1. Grietje Siersema

    Lieve Francis, je gevoelens zijn zo ontzettend herkenbaar… Ik had precies hetzelfde toen ik zwanger was van Noah en nu hij er is ook nog. Zoveel verschillende emoties. Het is allemaal zo dubbel. We hebben Noah zelfs een paar keer Senne genoemd… Wat zal Thomas trots zijn… Het is jullie zo gegund. Liefs Grietje

  2. marijke

    lieve Francis. Wat fijn voor jullie dat er een klein wondertje aan komt ben heel blij voor jullie en wat fijn dat jullie Thomas er bij blijven trekken zo lief.Lieve groetjes Marijke.

  3. Jose van Dorp

    Lieve ouders van Thomas.
    Het gemis zal altijd blijven. Maar wat zal Thomas trots vanaf zijn wolkje naar jullie kijken. Weet dat jullie 2e wondertje een fantastische beschermengel zal hebben. Ook geloof ik dat ook zij, ondanks dat ze Thomas nooit in leven heeft meegemaakt, een band met hem zal hebben. Ik zie dat bij mijn kleindochter Megan die echt een band heeft met Nick. Haar grote broer, zoals ze zelf altijd zegt, die ze ook nooit heeft gekend . Straks als de kleine er is zal het echt wel (even) moeilijk zijn maar wat zullen jullie ook veel van haar gaan houden. Ze zal elke dag in jullie leven zijn net zoals Thomas dat is en altijd zal blijven. Lieve groeten, Jose

  4. Marinde

    Dag ouders van Thomas,

    ‘Toevallig’ kwam ik vandaag op jullie site terecht. Dan denk ik weer dat toeval niet bestaat…..
    Ik wens jullie vertrouwen toe dat het goed zal gaan met jullie tweede kindje, zusje van grote broer Thomas. Thomas is en blijft bij jullie en bij zijn zusje. Thomas’ zusje zal haar grote broer leren kennen door jullie verhalen over hem.

  5. Petra

    Hoi Peter en Francis en lieve Thomas….ik lees altijd jullie prachtige verhalen en wat kun je alles goed omschrijven. Respect! Wat mooi om te lezen dat jullie in verwachting zijn…..Veel sterkte en ook wens ik jullie de komende tijd veel geluk met elkaar! Groetjes, Petra

  6. Yvonne Hutten

    Hallo ouders van Thomas,
    wat bijzonder en heftig jullie verhaal te lezen.Ik kan door de woorden heen,jullie verdriet gewoon voelen…En nu in verwachting van jullie 2e wondertje,wat ook weer gedachten en gevoelens bij jullie oproept.Wel heel mooi,dat jullie dit weer mogen meemaken.Ik wens jullie heel veel sterkte en kracht toe!! Houd moed en geloof er in dat het goed gaat komen!!..En als jullie dat samen doen zoals je schrijft,redden jullie het samen!!Met Thomas in gedachten bij jullie <3 Vr.Gr.yvonne Hutten

  7. Sandra

    Ach,zo mooi…..Thomas heeft jullie een engeltje gestuurd in de vorm van een zusje…..wat zal het moeilijk en dubbel zijn, en wat een vragen zullen jullie hebben……zou het kleine meisje op jullie mooie Thomas lijken……zie dit als mooi geschenk van jullie Thomas…..hij wil zo graag dat zijn mama en papa weer een beetje blij zijn,en kunnen lachen om de ondeugende streken die o zo herkenbaar zijn voor jullie omdat jullie Thomas hetzelfde deed……jullie verdienen alle geluk van de wereld…..

  8. Elisabeth

    Heel erg gefeliciteerd met de zwangerschap .. Een dochter en zusje. Een zwangerschap .. gezond kindje … Dat is niet gewoon, dat is een enorm wonder !
    Hoop toch dat je ontzettend van je groeiende buik kunt genieten, saampjes

  9. Carmen

    Wat fijn dat Thomas grote broer wordt van een zusje. Gefeliciteerd en ook heel veel sterkte. Het zal dubbel zijn, want alle eerste momentjes met jullie dochter zal jullie ook herinneren aan de eerste momenten met jullie stoere en dappere Thomas. Ik kan niet meepraten over jullie verlies en ik ken jullie ook niet persoonlijk, maar ik ben we mama van twee dappere kindjes uit China die medisch gezien ook een slechte start hebben gehad en nog heel wat uitdagingen hebben. Niet te vergelijken met jullie Thomas, maar doordat we wel vrij veel in het umcg hebben gezeten hebben we wel veel erg zieke kindjes gezien. Ik blijf jullie blog lezen en Thomas zal daardoor door veel mensen nooit worden vergeten.

  10. joyce

    Wat fijn dat jullie nu ook kunnen genieten van iets moois, een nieuw leven..en Thomas grote broer! Ondanks jullie gemis, pijn en verdriet wens ik jou een hele fijne zwangerschap toe. Liefs joyce

  11. Angela

    Ik heb jullie blog altijd gevolgd: de strijd, de hoop, dat lieve, lieve koppie van Thomas en het moment dat jullie die kleine kanjer los moesten laten. Ik kan er (gelukkig) niet over meepraten over het allergrootste verlies wat je als ouder mee kunt maken maar ik besef me al te goed hoe zwaar dit allemaal geweest moet zijn en nog is. Zo’n dappere, prachtige knul kun je nooit vergeten. Jullie eerstgeborene, het kind die jullie papa en mama heeft gemaakt. En dan nu een zusje voor Thomas.
    Ik was zo vreselijk blij (ondanks dat ik jullie totaal niet ken) om dit te horen. Jullie verdienen het zo om weer ‘iets’ te krijgen waar je al je liefde aan kunt geven.
    Dat je hier zo dubbel in staat qua gevoelens is alleen maar te begrijpen: het verdriet en de pijn om Thomas zal nooit weggaan maar gelukkig is er daarnaast ook ruimte voor blijdschap om dat nieuwe wondertje.
    Wat ik jullie toewens is de meest prachtige, gezondste, liefste baby van de hele wereld! Een klein meisje met een heel speciaal beschermengeltje: haar grote broer Thomas!

Reacties zijn gesloten.