27 augustus 2015

Het is nu woensdagavond, de avond voor jouw 5e verjaardag. Het voelt zo leeg, ik blijf maar om mij heen staren in de woonkamer. Geen slingers aan het plafond, geen cadeautjes inpakken en geen ballonnen. Het klopt niet, ik blijf maar zeggen “het klopt niet”.

De machteloosheid vliegt mij aan, geen grip kunnen krijgen op het waarom en ondertussen dwalen mijn gedachten weer af naar hoe het had moeten zijn. Wat zou je een grote jongen geweest zijn, 5 jaar. Je zou naar school gaan, naar zwemles en misschien wel van voetbal houden. Ik weet het niet, nooit zullen wij antwoorden krijgen, geen antwoorden op het waarom maar ook geen antwoorden op hoe je zou zijn en wat je zou doen.

Ik blijf mij vasthouden aan de fantasie, aan hoe ik jou door en door ken lieve Thomas en dan weet ik eigenlijk het antwoord al: je zou een doorzetter zijn en het geweldig vinden op school. Tegelijkertijd maakt deze gedachte mij weer enorm verdrietig, zelf zoeken naar antwoorden wetend dat het bij een gevoel blijft. Nooit werkelijk jou zien opgroeien, geen toekomstplannen maken en jou beschermen voor de dingen waar ik wel invloed op zou hebben. Het zit helemaal in mijn systeem om elke dag met deze gedachten op te staan en de dag door te komen. Wat zou Thomas willen en wat zou Thomas doen. Het houdt mij op de been, want opgeven is geen optie hé lieverd. Vechten voor het leven omdat jij zo graag wilde leven, vechten voor jouw zusje want zij heeft ook recht op geluk en liefde. Ook dit is een strijd, je zusje is gek op dansen en danst zo graag de kamer rond, tegelijkertijd geven we blaaskusjes richting jou Thom. Dansen in een kamer waarin jij in mijn armen jouw laatste adem uitblies, het klopt niet. Als iemand mij kan vertellen hoe, hoe dit te doen..alsjeblieft vertel het me.

08-04-2012 (21)_crop

6 thoughts on “27 augustus 2015

  1. Zwaantje Olde

    Lieve Francis en Peter
    Jou vraag waarom is ook onze vraag waarom iemand die je zo dierbaar is naar de andere wereld moet gaan.
    Jullie lieve ventje is een mooie ster aan de hemel en we zullen nooit antwoorden krijgen op de vraag waarom.
    Sterkte voor morgen hou je taai en kijk naar de ster aan de hemel.

  2. Sandra Rosenboom

    Lieve ouders van Thomas….wat een kracht stralen jullie uit, het is onvoorstelbaar wat jullie elke dag doormaken, het is zo raar dat alles maar gewoon doorgaat, terwijl jullie wereld stil staat. En het is zo’n raar gevoel, dansen in de kamer waar jullie lieve Thomas is overleden, maar ik denk dat Thomas net zo hard met zijn zusje , en met jullie mee danst, het was zo’n vrolijk jongetje..vreugde in de kamer, waar ook Thomas zoveel vreugde had, zo dubbel….daar is geen gebruiksaanwijzing voor….omdat het een onmenselijke opgave is….een onmenselijke opgave die jullie onvoorstelbaar sterk waar maken, omwille van jullie dochter, en omwille van Thomas, want ook hij was net als jullie een echte vechter….ik wens jullie de kracht om dit elke dag opnieuw te doorstaan.

  3. ciska kaspers

    Lieve Francis,
    Met een brok in mn keel zit ik te lezen.
    Heel veel kracht toegewenst voor jouw en je gezin.
    liefs ciska

  4. Hanneke

    Lieve ouders,
    Ook ik weet het antwoord niet. Als je kind sterft, sterft er ook een stuk van jezelf. Je gaat door, maar weet eigenlijk niet hoe. Ookal gaat de wereld om je heen verder, jullie Thomas zal altijd een heel belangrijk onderdeel in jullie leven blijven. Blijf praten , schrijven, lachen en huilen om Thomas.

    Ik wens jullie veel kracht toe.

    Hanneke

Reacties zijn gesloten.